kinderdagverblijk Conforta - Deurne - 2011



Kan een oude industriële bakkerij wel een goede kinderkribbe en verkoopbare nieuwe woningen opleveren?



De stedenbouwkundige richtlijnen stipuleren dat nieuwbouw zich uitsluitend aan de bouwblokrand mag bevinden, eventueel mits uitzondering van een gelijkvloerse inrichting van de kinderkribbe tussen Du Montstraat en Confortalei. Het KDV wordt best gelijkvloers ingericht en daar is eigenlijk ook ruim voldoende plaats voor. Nieuwbouwwoningen zijn liefst grondgebonden met tuin.



Moeten we dan het bestaande maar normaliseren? Het historisch gegroeide en eigenlijk best uitzonderlijke uitgommen? Een nieuwe start nemen via (quasi) nieuwbouw? Welk signaal geven we hiermee aan de buurt? Wat bestaat is onbruikbare rommel? Afbreken die boel en opnieuw beginnen? Is dat een positief signaal? Nieuwbouwwoningen (Architectuur!) met nieuwe bewoners die dan betweterig tonen hoe het wel zou moeten? Gentrification?



Het probleem van de Confortawijk en Deurne Noord is eerder de eindeloze monotonie, het gebrek aan afwisseling en boeiende elementen in het weefsel (naar volume en/of programma), en (inderdaad ook) een ondermaatse basiskwaliteit van de constructies.



Kunnen we deze toevallige aaneengegroeide cluster in een weefsel met bijna uitsluitend kleine korrel en perceelsstructuur dan niet beter benutten? En is de wijk dan niet meer gebaat bij liefdevolle aandacht en hoop op betaalbare verbetering? Laat ons dus eerst grondig onderzoeken wat kan met het bestaande, en of met beperkte ingrepen grijze leegstand misschien kan omgevormd worden tot sprankelende frisheid?