WIT
masterplan Nieuw-Zuid - Antwerpen - 2011
Terwijl de haven alsmaar verder naar het Noorden verschuift worden de kaaien vacant. Het spoorwegdomein verliest evenzeer zijn nut. De stad grijpt de kans en richt zich weerom op de Schelde. Na een halve eeuw aanpassing van de stad aan de auto, wordt een beweging ingezet waarbij het autoverkeer hoe langsom meer wordt aangepast aan de stad. Zo wordt ondermeer de riante spaghetti de wacht aangezegd, de kaaien autoluw gedacht en de ‘Groene Singel’ op de agenda geplaatst. Verlaten door haven en spoor, maar met een nieuwe waterkering op geactualiseerd Sigmapeil die er moet komen, een snelweginfrastructuur die wordt vertimmerd en een ‘Groene Singel’ die er zijn weg moet banen, lijkt de site Nieuw Zuid, die juist werd gevormd door al die haven-, spoor- en auto-infrastructuren uit zijn hengsels gelicht. Het ontwerp licht de site daarom op de eerste plaats opnieuw in de hengels. In de hengsels van de stad ditmaal, zodat Nieuw Zuid een stadswijk kan worden die de nevenschikking van wijken en buurten langs de Schelde voltooit, net als het Eilandje, de tegenpool en het complement van Nieuw Zuid. Nieuw Zuid wordt overigens ook, net als het Eilandje, de wijk waar de Groene Singel, soft spine in structuurplanjargon, wordt beëindigd. Dit opnieuw in de hengsels lichten van de landstructure kan uiteraard niet los worden gezien van de infrascape en alles wat daar beter aan verandert. Het ontwerpvoorstel dat volgt optimaliseert het samenspel tussen de per definitie evoluerende infrascape en landstructure, stemt de ontwikkeling van beide op elkaar af. Het ontwerpvoorstel is feitelijk niet veel meer dan een consequente lezing en correctie van de infrascape en landstructure die moet toelaten dat beide termen hun rol voluit kunnen opnemen: de stad structureren en programma’s nestelen. Tegelijkertijd draagt het ontwerpvoorstel er zorg voor dat de beoogde landstructure ook kan worden gerealiseerd en ontwikkeld in afwachting van de grote aanpassingen aan de infrascape. Op sommige van die aanpassingen, zoals de brug, kan het immers wel lang wachten worden...

